Cyhoeddi Chwalfa Pontio, 'Shadow Boxing', 'Richard Parker' a 'Robert Golding'

Y Cymro 9/8/13

Cychwyn yr wythnos yma, gyda chyhoeddiad a ddaeth i law ar Faes yr Eisteddfod ddydd Mawrth, ynglŷn â’r perfformiad cyntaf, Cymraeg, ar lwyfan newydd Pontio ym Mangor.  Bydd rhaid aros tan fis Medi 2014 i weld addasiad newydd y Theatr Genedlaethol o ‘Chwalfa’, nofel T Rowland Hughes am Streic Fawr Chwarel y Penrhyn, Bethesda sy’n chwalu teulu Edward Ifans, a’r gymdeithas leol . Cyd-gynhyrchiad fydd hwn rhwng Pontio, Cwmni’r Frân Wen a’r Theatr Genedlaethol.

Pwy all anghofio cynhyrchiad cyntaf Cwmni Theatr Gwynedd gynt, o nofel arall T Rowland Hughes, ‘O Law i Law’, ac mae cyfarwyddwr y cynhyrchiad presennol, yn ogystal â’r cwmni Cenedlaethol, Arwel Gruffydd, yn gobeithio bydd apêl a’r cysylltiad yma, yn gymorth i’r cynhyrchiad newydd. “Roedd cynhyrchiad bythgofiadwy'r diweddar Graham Laker, yn garreg filltir a nododd tipyn o adfywiad yn hanes y theatr Gymraeg”, meddai.  “Fe ellid dadlau i lwyddiant Cwmni Theatr Gwynedd osod rhywbeth o sylfaen i Theatr Genedlaethol Cymru, a bu cefnogaeth cynulleidfaoedd ardal Bangor yn allweddol i lwyddiant cynnar y cwmni cenedlaethol,” ychwanegodd.

Newyddion da yn wir, a chyfle inni o’r diwedd ddychwelyd i’n prif theatrau, yn hytrach na gorfod teithio a cherdded a sefyll a rhynnu neu losgi neu wlychu neu gael ein bwyta’n fyw gan wybed mân, diolch i’r cynyrchiadau ‘safle penodol’ sy’n syrffedus o sylweddol ar hyn o bryd. Felly’n wir a brofais yng Nghaerdydd yn ddiweddar, mewn cynhyrchiad o dan ofal y Chapter.

‘Shadow Boxing’ gan gwmni newydd ‘Broken Souls’, a thaith bws o’r Chapter i Ganolfan Focsio yn Llanrhymni. Wedi disgwyl chwip o ganolfan swanc, yn fwrlwm o gyhyrau a chwys y paffwyr, siom oedd gweld portacabin ynghanol stad o dai cyngor, a’r gofod lleia’n byd oddi mewn. Cwta lond bws ohonom oedd yna, a diolch am hynny, neu byddai hi wedi bod yn annioddefol oddi mewn wrth geisio osgoi'r bagiau bocsio ac ergydion ‘Flynn’ y bocsiwr, a hynny yng nghysgod methiant ei dad.

Annisgwyl oedd y tro tua’r diwedd, a chollwyd yr angerdd imi wrth droi’n stori stêl arall am ddyn strêt yn cwffio gyda’i rywioldeb, yn wyneb y meddylfryd macho meysydd chwaraeon.  Er cystal oedd perfformiad chwyslyd Alex Harries a’r ffaith iddo golli hyd at ddwy stôn wrth baratoi at y rhan, ches i ddim mor wefr roeddwn i wedi’i ddisgwyl, a byddai’r cyfan wedi gweithio’n well mewn stiwdio theatr dywyll, wedi’i oleuo’n fwy effeithiol.

Diolch byth am gael eistedd i lawr a mwynhau dwy sioe yn theatr y Chapter, a hynny dan ofal ‘Darkman Productions’ y tro hyn. ‘Richard Parker’ a ‘Robert Golding’ -  dwy sioe cwbl wahanol, sy’n gweithio ar wahân, ond yn gryfach fel cyfanwaith, oherwydd natur Pinteraidd glyfar sgwennu Owen Thomas.

Dau ŵr bonheddig, ar yr olwg gyntaf, sy’n cyd deithio ar gwch yr SS Kennedy a geir yn ‘Richard Parker’ sy’n rhannu ei enw, fel y datgelir,  â’r ddau gymeriad. Enw sydd eisoes yn gyfarwydd i bawb yn sgil gweithiau Edgar Allan Poe a ‘Life of Pi’, Yann Martel yn fwy diweddar.  Casgliad google-aidd o gyd-ddigwyddiadau a gawn, sy’n llwyddo’n eithriadol o ddifyr.  Yn yr ail ddrama, ‘Robert Golding’ (sef enw bedydd cyn ei fabwysiadu) cymeriad Alastair Sill yn y ddrama gyntaf, wedi iddo ddengid o’r cwch, a phriodi ‘Jen’ (Sara Lloyd-Gregory) sy’n agor tŷ bwyta ‘Ariadne’s’ yn y ddinas. Prin fod amser na lle imi fynd i fanylu am y cysylltiad Groegaidd gydag enw’r tŷ bwyta, ond fel gyda’r gyntaf, cyd-ddigwyddiadau a chynllwynio gofalus sydd wrth wraidd y stori yma eto, gydag ymddangosiad y cymeriad ‘Mark’ (Gareth John Bale), sy’n efaill i’r Richard Parker yn y stori gyntaf!

Yn sgil yr holl sgwennu ‘newydd’ sy’n digwydd yng Nghymru ar hyn o bryd, roeddwn i wedi mynd yn orbryderus am safon y cyfan, gyda phob actor-allan-o-waith i’w weld yn rhoi pin ar bapur neu’n cydio mewn cyfrifiadur, er mwyn rhannu eu ‘gwaith’ â’r byd. Does dim o’i le ar hynny, wrth reswm, ond rhaid gofalu nad yr un gwendidau sy’n cael eu gweld a’u clywed dro ar ôl tro, a’u hefelychu gan eraill, o’r herwydd.

Dyma ddwy ddrama werth eu darllen a’u hastudio; eu hadeiladwaith yn gynnil ac yn glyfar, er bod peth gorddibyniaeth ar ystrydebau’r cyd-ddigwyddiadau. Falle mai dewis ffôl oedd i’r prif actor Gareth John Bale, benderfynu cyfarwyddo’r cyfan, gan iddo fethu â gweld bod diffyg enfawr yn llwyfannu’r llong.  Go brin y byddai unrhyw fôr mor llonydd â’r hyn a brofwyd, waeth pa mor fawr oedd y llong i ddau!

A nodyn arall o gŵyn cyn gorffen. Pam bod angen eto i bron pob cyfarwyddwr gychwyn ei gwmni theatr ei hun? Pa le mae’r ‘cyd-weithio’ awgrymedig? Fedrai ddim deall sut mae Cyngor y Celfyddydau yn gallu cyfiawnhau cymaint o grantiau prosiect unigol, i bob cwmni bach?  Mae adlais sicr yma o ddyddiau bras trên grefi goludog S4C, ganol y nawdegau, cyn i neges glir HuwJones, i ‘uno neu golli’ a chreu’r pwerdai o gwmnïau sydd gennym ar hyn o bryd.  Mae’r prif ganolfannau yn wag, yn crefu am gynyrchiadau, tra bod mwy a mwy o gynyrchiadau ar leoliad! Cyd-weithiwch da chi, cyd-ddathlwch a dowch inni gryfhau gyda’n gilydd, boed o dan bont, mewn galeri, ar faes, mewn canolfan, lwyfan neu neuadd! Amen.

Mae 'Robert Golding' i'w gweld yng Nghaeredin ar hyn o bryd. 

Blodeuwedd

Y Cymro 26/07/13

Ym mis Mai 2009, roeddwn i’n deud y drefn am fod  ein Theatr Genedlaethol  dair oed, ymhell ar ôl Theatr Genedlaethol Yr Alban, ar ôl eu blwyddyn gyntaf. Dros yr wythnos a fu, cefais y fraint o ail ymweld â’r ddwy Theatr Genedlaethol a’r tro hwn, roedd y Cymry gystal, os nad gwell. 

Fues i rhwng dau feddwl ynglŷn â mynd i weld cynhyrchiad diweddara Theatr Genedlaethol Cymru o ‘Blodeuwedd’; yn bennaf oherwydd y daith hir o lannau’r Tafwys, heb sôn am y blinder corfforol, wedi teithio cryn dipyn yn ddiweddar. Ond, mynd a wnes, diolch i e-bost gan Arwel Gruffydd yn crybwyll y byddai sôn am y cynhyrchiad am flynyddoedd i ddod.

Mor lwcus y bues i o gael bod yn dyst i’r digwyddiad theatrig yma. Tomen y Mur oedd y lleoliad cyfareddol, yn y mynydd-dir uwchben atomfa Trawsfynydd. Taith bws o ugain munud o’r meysydd parcio i’r rhan fwyaf o gynulleidfa, ond ras 300 milltir mewn car i minnau, wedi’i nal mewn traffig ar yr M6. Petai’r awr a hanner hynny ddim yn ddigon o oedi, cael fy nal wedyn tu ôl i Rhys Meirion a’i griw yn Cerddwn Ymlaen ochrau Dinas Mawddwy, ac wedyn y llwybr diddiwedd o oleuadau traffig ar yr A470!.  

Erbyn imi gyrraedd, roedd Blodeuwedd (Morfydd Clark), y ferch a wnaed o flodau gan y dewin Gwydion (Glyn Pritchard) er mwyn trechu tair tynged ei gŵr Llew Llaw Gyffes (Iddon Jones) drwy roi iddo “…enw, ac arfau, a’r wraig ryfeddaf a grëwyd” eisoes wedi cwrdd â charu â’r Gronw Pebr golygus (Rhys Bidder). 

Wrth ruthro am y Domen, union leoliad y ‘Gaer yn Ardudwy’ ble y gosododd Saunders Lewis ei glasur o ddrama farddonol,  gallwn wrando ar yr olygfa, diolch i’r clustffonau a roddwyd inni’u gwisgo.  Wrth agosáu at y dodrefn ynghanol y cae ac i gyfeiliant dwndwr y defaid,  roedd Blodeuwedd, mewn dillad cyfnod o’r 1920au, yn bygwth ei morwyn Rhagnell, (Non Haf), i gadw’r gyfrinach y caru. Gyda dychweliad Llew, yn ei wisg filwrol, llwyddodd y Blodeuwedd ddau wynebog i barhau â’i chynllwyn i ladd ei gŵr ac i ffoi gyda Gronw.

Wrth gerdded a gwrando ar yr olygfa rhwng Blodeuwedd a Gronw, roeddwn i’n dra bryderus am acenion chwithig Morfydd a Rhys. Roedd yr angerdd yn sicr yn fyw iawn, a gallwn gredu gant y cant yn serch y ferch wyllt at ramant rhyddid yr heliwr.  Ond gyda chadernid cartrefol presenoldeb hudolus Iddon a Phenteulu Penllyn (Martin Thomas) a’u triniaeth ddeallus a byw o ddialog cyhyrog a chymhleth Saunders, gallwn dderbyn yr elfen ddeheuol, estron, a natur wyllt y ddau gariad. 

Cael ein harwain, wedyn, o’r Gaer tuag at lan yr afon a’r cafn o ddŵr, gan bresenoldeb urddasol y bwtler o was, (Owain Llŷr Edwards), ble y cipiwyd fy ngwynt gan yr olygfa gyfareddol o ben y mynydd, a hawdd y gallwn ddeall gweledigaeth y cyfarwyddwr Arwel Gruffydd, o osod y ddrama, yn ei chynefin.

Yn ôl patrwm y ddau gyfnod o gyfansoddi’r pedair act, roeddem bellach yn y 1940au a ffrog werdd gor syml a phlaen Blodeuwedd yn awgrymu hynny, wrth gadw oed â Gronw, i roi’r cynllun i ladd ei gŵr ar waith.   Eto, cipiwyd fy ngwynt gan angerdd Iddon Jones wrth ymfalchïo yng nghelwydd beichiogi ei wraig, cyn ei saethu’n farw gan glec dryll Gronw, gan adael i lif o waed, ffrydio o’i fron. Dramatig iawn.

Yn yr olygfa odidog olaf y cefais yr iâs fwyaf. Am y tro cyntaf erioed, daeth barddoniaeth Saunders yn fyw ac yn rhydd o hualau llefaru gor-bwysleisio eisteddfodol. Roedd angerdd a phresenoldeb yr actorion mor gyfareddol â’r Gaer, ac fe’m dalwyd gan swyn y digwyddiad hyd fy nadebru gan chwerthiniad iasol Blodeuwedd, cyn ei throi’n dylluan a hedfan o’i habsenoldeb at fraich y gwas gerllaw. Roedd och a syfrdan y gynulleidfa yn ddramatig ynddo’i hun, gyda sawl ‘brafô!’ yn cael ei atsain, heb ddisgwyl gweld yr aderyn prydferth yn cloi’r ddrama.  (Diolch i drydar dyddiol Glyn Pritchard, am berfformiad sigledig y dylluan dros y bythefnos a fu, doedd y deryn ddim yn sioc), ond clod i Arwel a meistr yr adar, John Islwyn Jones am olygfa y cofiaf amdani am byth.

Fel gyda’i driniaeth ddeallus o’r ddrama ‘Llwyth’, fe brofodd Arwel ei allu unwaith eto, i fynd â ni tu hwnt i eiriau’r sgript. Nid yn unig o ran emosiwn ac angerdd, ond yn llythrennol felly, drwy gynnwys dyfyniadau pellach o’r Bedwaredd Gainc o’r Mabinogi, i gyfeiliant cerddoriaeth bwerus Wagner, er mwyn gosod golygfeydd Saunders yn eu cyd-destun llawn. Drwy gynllunio syml, ond hynod o effeithiol Carl Davies a chynllun sain gymhleth Dyfan Jones, crëwyd yr awyrgylch perffaith drwy’r ddrama radio yn fy nghlustiau, oedd yn cael ei gyfoethogi gymaint gan y delweddau o’m blaen.

O’r diwedd, chwa o awyr iach hyderus, i’r cyfeiriad cywir, yn llygad tanbaid yr haul! Y gamp nawr fydd trosglwyddo hud, a chyfaredd y lleoliad i’r llwyfan, gan ddangos nad oes angen setiau mawr na chastiau mwy, i greu cyfanwaith cynnil a  chofiadwy.

'Dirty Protest'

Y Cymro 19/07/13

Os oedd Harold Wilson yn credu, nôl yn y 1960au, bod wythnos yn amser hir mewn gwleidyddiaeth, mae pythefnos ym myd y ddrama yng Nghymru, fatha degawd! Wedi sôn am ddramâu newydd y Sherman gwta bythefnos yn ôl, a’r angen am hyfforddi cyfarwyddwyr ac awduron newydd, yr wythnos hon mi ges i’m moddi gan y tonnau trydar am y bwrlwm o weithgaredd creadigol, sy’n digwydd drwy Gymru a thu hwnt.

Cychwyn yma yn Llundain, gyda’r Cymry yn hawlio llwyfan y Royal Court am awr, yn nhymor newydd yr arweinydd artistig Vicky Featherston, cyn arweinydd y Theatr Genedlaethol yn Yr Alban. Newidiwyd enw’r theatr, am gyfnod, i ‘Open Court’ gan roi’r grym yn ôl yng ngeiriau’r dramodwyr; geiriau sy’n cael eu geni’n amrwd o flaen ein llygaid, heb na set na sylwedd, dim ond synnwyr swreal ond swynol. Ymhob cornel o’r adeilad, gan gynnwys ei swyddfa bersonol, mae Vicky wedi gwahodd dramodwyr gwahanol i ddweud eu dweud, bob nos, gan gynnwys sesiwn wythnosol o ‘Surprise Theatre’, sy’n annog y gynulleidfa i’w loteri lwc, gyda’r posibilrwydd o weld rhai o leisiau blaengar a dadleuol ein llwyfannau cyfredol. Hap a damwain llwyr, lasa weithio o’ch plaid pan fo’r llenni yn agor i ddadlennu’r dramodydd dadleuol Mark Ravenhill yn cyflwyno darlith am gacennau a disgwyliadau dramodwyr am eu gwaith!

Cwmni prysur y Protest Fudr o Gaerdydd fu’n hawlio’r llwyfan am dros awr, yr wythnos diwethaf. ‘Plays in a bag’ oedd yr arlwy; monologau gan ddramodwyr Cymreig hyderus, a llai profiadol, wedi’u sbarduno gan y cais i greu drama yn tarddu, a’i gludo mewn unrhyw fath o gwdyn. Tim Price, awdur y ddrama hyfryd ‘Salt, Root and Roe’ a welais yn y Donmar, ac a gafodd ei ail-lwyfannu gan Clwyd Theatr Cymru, oedd un o’r awduron, ac un o sefydlwyr y cylch o weithgaredd (gyda’u henw anffodus) a gychwynodd yng Nghaerdydd, nôl yn 2007. Ymysg yr actorion roedd Sara Harries Davies a Rebecca Harries, ac er mai blas yn unig a gefais, (diolch i’r Wê a sianel You Tube y Royal Court), tywyll a llawer rhy llonydd oedd yr hyn a glywais, yn ymdebygu i ‘lenyddiaeth’ straeon byrion neu gomedi stand-yp, yn hytrach na monologau o gig a gwaed. 

Ymlaen i’r ŵyl  newydd yn Theatr yr Almeida, a phedair monolog dywyll eto am drais, lladd cymar a chathod, caru doliau llawn gwynt a monolog a chân gan y dramodydd a’r actores, Lisa Jên Brown, am beryglon anffodus arogl Tiwna!.  Wrth groesawu perfformiadau tanbaid ac angerddol Lisa, Eiry Thomas, Siôn Pritchard a Ceri Murphy, roedd y cyfanwaith yn rhy undonog a llawer rhy dywyll i brynhawn Sul braf.  Er bod y cyfarwyddo’n gweithio’n well y tro hwn, diolch i gymorth propiau amrywiol gweledol, roedd y gorddefnydd o gyfarch y gynulleidfa, yn amharu ar drasiedi’r cymeriadau.  Wedi creu cymaint o gymeriadau amrywiol, collwyd y cyfle euraidd o’u caethiwo oddi mewn i sefyllfa o densiwn, fyddai wedi medru ildio llawer mwy o wrthdaro, o ddadlennu eu cyfrinachau tywyll, wyneb yn wyneb.

Nôl yng Nghymru, o Gaerdydd i Gaernarfon, roedd 'na fwrlwm tebyg diolch i Fran Wen a drefnodd noson o’r enw ‘Pitsio’ yn y Galeri, ble gofynnwyd i gylchoedd o ieuenctid i gynnig eu syniadau am ddramâu o flaen panel o ‘feirniaid’. Draw yn y Sherman dros y penwythnos, roedd y ‘swingers’ yn gweithio ddydd a nos, yn gymysg o ddramodwyr, actorion a chyfarwyddwyr, er mwyn creu a chyflwyno gweithiau newydd ar y nos Sul. Roedd y bwrlwm o weithgaredd, a’r hwyl hyderus yn chwa o awyr iach calonogol iawn. Gydag arweiniad, cynllunio a pharatoi mwy gofalus, dwi’n sicr bydd eu gwaddol yn elwa byd y ddrama yng Nghymru, am ddegawdau i ddod. 

Mwy am theatr Protest Fudr yma www.dirtyprotesttheatre.co.uk, Fran Wen yma www.franwen.com a Sherman Cymru yma www.shermancymru.co.uk

Edrych mlaen...

Y Cymro - 12/07/13

Sioe arall yr hoffwn i fod wedi’i weld o dan adain Pontio, ond yn anffodus yn rhy hwyr, oedd cynhyrchiad Theatr Peña o ‘Merched yn Bennaf’, sef casgliad o ddramâu a barddoniaeth Gymraeg wedi’i ddewis a’i ddethol gan Betsan Llwyd a’i gyflwyno gan Betsan, Christine Pritchard ac Olwen Rees.  Mae 'na brinder amlwg o gynyrchiadau i gastiau cadarn o ferched hŷn, ac mae’n amser eu gwahodd yn ôl i’r llwyfan, fel y cawson yn nrama wych Aled Jones Williams, ‘Merched Eira’ dro yn ôl. 

O edrych ymlaen, mae 'na sawl prosiect diddorol yn eu siop ‘Pontio’ sydd ynghanol tref Bangor, gyda phrosiectau ar y cyd â chwmnïau lleol, yn ogystal â chyngerdd ‘mawr’ ‘Ymestyn am y Sêr’ yng nghwmni John Owen Jones a Chôr Glanaethwy yn Neuadd Prichard-Jones ar Nos Sul, 1af o Fedi.

A chipolwg sydyn ar rai o’r sioeau fydd yn ymweld â Maes yr Eisteddfod eleni, yn Sir Ddinbych. Wedi taith o gwmpas Cymru, bydd Arad Goch yn dod a’u dathliadau 30 mlwyddiant cymeriadau llyfrau Rwdlan, Angharad Tomos, i’r Theatr ar y 10fed o Awst – dwy sioe yn unig am 12.00 a 2.00yh. Ffion Wyn Bowen, Nia Ann, Sion Trystan, Endaf Davies, a Mursen y Gath, fydd o dan gyfarwyddyd medrus Jeremy Turner.  Mynediad am ddim, gyda thocyn diwrnod i’r Eisteddfod.

I Faes y Steddfod hefyd mae benthyciad y Theatr Genedlaethol o waith yr artist Roos van Geffen, yn cyrraedd. Gydag addasiad Cymraeg gan Angharad Price a llais Leisa Mererid, bydd y ‘cynhyrchiad theatr gorfforol amlieithog’ ‘Rhwydo / Vangst’ yn Ninbych o’r 3ydd hyd y 7fed o Awst.

Bydd Fran Wen yn cyflwyno perfformiadau o’u sioe deithiol ddiweddar ‘Gwyn’ gyda Bryn Fôn a Rhodri Sion yn y theatr am 12yh ar y 3ydd a’r 4ydd o  Awst. Dydd Mercher y 7fed o  Awst yn Y Lle Celf, bydd perfformiad cyntaf gwaith newydd (Rhan 1)  Aled Jones Williams 'Anweledig' - (yn seiliedig ar gofnodion cleifion Ysbyty Dinbych). 

A Kate Roberts fydd thema Theatr Bara Caws, gyda pherfformiadau arbennig o 'Annwyl Kate, Annwyl Saunders' gan John Ogwen a Maureen Rhys. A dwy ddrama newydd;  ‘Cyfaill’ - gan Francesa Rhydderch fydd yn archwilio un o’r cyfnodau mwyaf cythryblus ym mywyd Kate Roberts, pan fu farw ei gŵr, Morris, yn annhymig o alcoholiaeth. Ac addasiad newydd gan Manon Wyn Williams o ‘Te yn y Grug.’

'Bianco'

Y Cymro 12/07/13

Tra ar ymweliad brys â Bangor, yr wythnos diwethaf, digwyddais daro ar raglen liwgar y ganolfan gelfyddydau ‘Pontio’, sy’n cael ei adeiladu ar hyn o bryd, ar safle’r hen Theatr Gwynedd, sy’n dal yn agos iawn at fy nghalon i. O dan gyfarwyddyd artistig Elen ap Robert, a fu gynt yng ngofal y Galeri yng Nghaernarfon, mae’r arlwy a gynigir, dros amrywiaeth helaeth o ganolfannau o gwmpas y ddinas (hyd nes bydd yr adeilad wedi’i gwblhau) yn ganmoladwy iawn.

Un cynhyrchiad a ddaliodd fy sylw oedd ‘Bianco’ o waith y syrcas prysur o Gaerdydd, No Fit State, o dan gyfarwyddyd yr unigryw dalentog Firenza Guidi, sy’n hanu o’r Eidal. Fues i’n hynod o ffodus i weld y sioe arbennig hon yma yn y Roundhouse yn Llundain ddechrau’r flwyddyn, ac mae cryfder corfforol a thechnegol yr acrobat o artistiaid, yn ddigon i gipio’ch gwynt. Rhwng y codi peli mewn pwll o olau, neu’r sodla coch yn cydbwyso ar wifren denau uwch ein pen, mae’r elfen weledol yn cael ei gyflwyno’n hynod o raenus, i gyfeiliant band byw o bedwar cerddor profiadol, o dan gyfarwyddyd Gareth Jones.  ‘Seren wen ar gefndir gwyn’ o sioe yw hon, sy’n codi pob math o feddyliau am ystyr purdeb, unigrwydd a gwacter. Mae’r gawod eira ar y diwedd ymysg un o’r profiadau theatrig mwyaf cofiadwy imi’i gael erioed.

Yn sgil y ddamwain erchyll yr wythnos diwethaf, ble y collodd un o berfformwyr y sioe enwog Cirque du Soleil ei bywyd yn Las Vegas, rhaid canmol dewrder a dawn y cwmni unigryw hwn.

Mae’r babell o theatr syrcas ar ffordd Glan y Môr, Bangor o’r 12fed o Orffennaf hyd yr 20fed. Os fethwch chi hi yma, bydd hi hefyd yn yr ŵyl ymylol yng Nghaeredin fis Awst.